Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Jak dobrać podkład przez Internet. Idealnie dobrany podkład. Naturalne podkłady do twarzy
Podstawą udanego makijażu jest nieskazitelna skóra. Drogie cienie i pomadki będą źle prezentować się, gdy koloryt naszej skóry
Zdrowo i szczęśliwie
Wiele osób staje przed lustrem, krytycznym okiem spogląda na swoją sylwetkę, wpada w zadumę i zastanawia się, co należy jeść, by wyglądać zdrowiej i zgrabniej, jak to zrobić żeby po tym jak ktoś powie
Rozsądne odchudzanie kluczem do sukcesu
Chcąc pozbyć się zbędnych kilogramów bardzo często skupiamy się na chęci szybkiego zauważenia efektów. Zapominamy przy tym, że zbyt radykalna utrata wagi może skutkować wystąpieniem
Piękne dłonie na bardzo długi czas. Manicure hybrydowy marki lakierów (Warszawa opinie)
Ostatnio bardzo modnym sposobem na zdobienie paznokci stał się manicure hybrydowy. Polega on na stosowaniu specjalnych baz, lakierów
Gabinet kosmetyczny Warszawa Ursynów- Zadbaj o piękną skórę zimą
Zbliża się zima, czyli trudny czas dla twojej skóry, która staje się przesuszona i zaczyna pękać.
Różnica temperatur i wiatr mogą prowadzić do jej złuszczania,
Wyrzeźbione ciało? Sprawdź, o czym musisz pamiętać
Ćwicz regularnie
Każdy wie, że zdrowy tryb życia pozwala na zachowanie dobrej odporności, osiągnięcie wymarzonej sylwetki i lepszej sprawności oraz wydolności organizmu.
Zrogowaciały naskórek pięty. Zadbane stopy - nawet pięty! Skuteczny płyn na zrogowaciałe pięty
Każdego roku na wiosnę, kobiety zadają sobie pytanie - czy ich stopy są gotowe na nadchodzące lato? Przez zimę bowiem większość

Posted by on Wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Empiryczne leczenie cukrzycy

Chociaż lekarze przez wiele wieków mylnie interpretowali istotę cukrzycy, to jednak podejmowali próby leczenia, opartego na obserwacji i doświadczeniu, co dawało pewne rezultaty. Już w encyklopedycznym dziele Aulusa Corneliusa Celsiusa (25 p.n.e. do 50 n.e.) „De Medicina” odnajdujemy zalecenie wstrzemięźliwości w jedzeniu oraz wykonywania ćwiczeń fizycznych w zespole objawów, odpowiadającym obrazowi klinicznemu cukrzycy. Znaczenie leczenia dietetycznego doceniał też Paracels, który w tej chorobie stosował okresowe głodzenie. Jednak nowoczesny okres leczenia dietetycznego cukrzy­cy zapoczątkował angielski lekarz John Roiło (zm. 1809), publikując w 1796 r. swoje obserwacje dowodzące skuteczności zastosowania u 34-letniego pacjenta — chętnie w piśmiennictwie cytowanego kapitana Mereditha — diety mięsnej, będącej w istocie rzeczy-dietą ze znacznie ograniczona zawartością węglowodanów. Od tego czasu, poprzez cały wiele XIX, aż do początku bieżącego stulecia, leczenie dietetyczne cukrzycy przeszło wielki, ale też różnokierunkowy rozwój. Obok powszechnie stosowanej diety mięsnej Rudolf Eduard Kulz (1845—1895) wprowadził dietę wzbogaconą o tzw. nieszkodliwe węglowodany, do których zaliczył fruktozę, inulinę, inozytol, mannitol, laktozę. Nieco więcej węglowodanów zawierały także wprowadzane później diety: mleczna Wilhel­ma Winternitza (1835—1917), owsiankowa Carla v. Noordena (1858—1944), zbo­żowa Wilhelma Falty (1875—1950). Warto zaznaczyć, że już w drugiej połowie XIX w. proponowano także podawanie chorym na cukrzycę dużej ilości węglo­wodanów, w tym cukru, celem uzupełnienia strat i ograniczenia przekształcania się białka w cukier (Piorry, Schiff). Inny kierunek reprezentował Karl Petren (1868—1927), który w zalecanej bogatotłuszczowej diecie ograniczał nie tylko węglowodany, ale także białko, będące głównym substratem glukoneogenezy. Znacznie mniejsze były rozbieżności, jeżeli chodzi o wartość energetyczną (kaloryczność) poszczególnych diet. Słynne powiedzenie Bouchardata: „Mangez le moins possible”, które sformułował po stwierdzeniu poprawy u wielu swo­ich chorych na cukrzycę w okresie głodu w czasie oblężenia Paryża w 1871 r. stało się dla wielu pokoleń lekarzy naczelną zasadą dietetycznego leczenia tej choroby. Szczególnie konsekwentnym jej zwolennikiem stał się Frederic Madi­son Allen (1879—1964), który wychodząc z założenia, że na tolerancję węglo­wodanów wywiera wpływ nie tylko zawartość wielocukrów w pożywieniu, ale także jego wartość energetyczna (kaloryczność), zalecał znaczne ogranicze­nie zawartości dżuli (kalorii) w diecie chorych na cukrzycę — aż po okresowe głodzenie. Postępowanie to powodowało ustępowanie dolegliwości i poprawę wskaźników laboratoryjnych (zmniejszenie i ustępowanie cukromoczu), jednak z reguły doprowadzało chorych do stanu znacznego niedożywienia. W okresie bezpośrednio poprzedzającym wykrycie insuliny metoda leczenia cukrzycy za­lecana przez Allena była powszechnie stosowana, a niektóre jej zasady są przestrzegane do chwili obecnej.