Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Piękne dłonie na bardzo długi czas. Manicure hybrydowy marki lakierów (Warszawa opinie)
Ostatnio bardzo modnym sposobem na zdobienie paznokci stał się manicure hybrydowy. Polega on na stosowaniu specjalnych baz, lakierów
Jak dobrać podkład przez Internet. Idealnie dobrany podkład. Naturalne podkłady do twarzy
Podstawą udanego makijażu jest nieskazitelna skóra. Drogie cienie i pomadki będą źle prezentować się, gdy koloryt naszej skóry
Pranie na telefon - dla kogo?
Pranie to jeden z obowiązków domowych, w których nigdy nie widać końca. Dzięki pralkom automatycznym nie zajmują już tyle czasu, co kiedyś, ale wciąż wymagają organizacji, aby zebrać brudną
Depilacja Białołęka- Pozbądź się nadmiernego owłosienia i ciesz się gładką skórą
Masz już dość golenia nóg i wrastających włosków, maszynki podrażniają twoją skórę i powodują zaczerwienienia?
Wybierz się na depilację
Lakiery matowe do paznokci - termiczny lakier do paznokci
Zdobienie paznokci w dzisiejszych czasach nie ogranicza się do nałożenia na nie warstwy kolorowego lakieru. To, w jaki sposób paznokcie są niekiedy zdobione, można
Tipsy wzory wiosenne. Gorące trendy w zdobieniach sztucznych paznokci - tipsy żelowe wzory french.
Paznokcie to element dłoni, który kobiety lubią ozdabiać. Długie i zadbane paznokcie są symbolem kobiecości, a ich właścicielka
Jaki kwas migdałowy kupić?
Peeling kwasem w domu?
Peelingi chemiczne wykorzystujące do tego specjalne kwasy są coraz chętniej wykorzystywanym sposobem na walkę z nieatrakcyjną skórą twarzy, szyi czy dekoltu. Przy odpowiednim

Posted by on Wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Leki doustne

Uciążliwość, wywołana koniecznością codziennego lub wielokrotne¬go w ciągu dnia wstrzykiwania insuliny, była powodem poszukiwania leku przeciwcukrzycowego, działającego po podaniu doustnym. Podejmowane od dawna próby uzyskania takiego leku z różnych roślin nie przyniosły efektu. Od 30 lat natomiast w leczeniu cukrzycy są stosowane j. powodzeniem dwie grupy związków chemicznych, które podane doustnie zmniejszają glikemię. Są to pochodne sulfonylomocznika i biguanidu. Pierwsze obserwacje dotyczące ich działania hipoglikemizującego poczyniono znacznie wcześniej. Jeszcze przed otrzymaniem z trzustki insuliny Watanabe (1918) opisał zmniejszenie gli- kemii u królika po podaniu guanidyny, zaś w 1926 r. Franke, Nothmann i Wag¬ner wprowadzili do leczenia cukrzycy pochodne diguanidyny: dekametyleno- dwuguanidynę (Synthalin A) oraz dodekametylenodwuguanidynę (Synthalin B). Wskutek częstego występowania nietolerancji ze strony przewodu pokarmowe¬go, a przede wszystkim objawów toksycznych pod postacią uszkodzenia wątroby i nerek, szybko zaniechano terapii tymi związkami. Nie znalazły również wówczas praktycznego zastosowania pochodne biguanidu, otrzymane w 1929 r. przez Slotta i Tschesche, a których wpływ na glikemię opisali Hesse i Taubmann.
W tym samym czasie pojawiły się doniesienia o hipoglikemizującym działaniu innych związków. W 1930 r. badacze argentyńscy Ruiz, Silva i Libenson opisali zmniejszenie stężenia glukozy we krwi w warunkach doświadczalnych po podaniu 4- lub 5-metyloimidazolu, zaś w 1941 r. Savagnone doniósł o hipoglikemizującym działaniu sulfonamidów u człowieka. Dopiero jednak spostrzeżenia Janbona i wsp. (1942), dotyczące ciężkich stanów niedocukrzenia krwi u pacjentów z durem brzusznym, leczonych dużymi dawkami paminofenylosul- famidoizopropylotiodiazolu (preparatu IPDT), zainicjowały dokładniejsze bada¬nia doświadczalne na ten temat, prowadzone w latach 1942—1946 przez Louba- tióres. Doprowadziły one do sformułowania teorii o działaniu wspomnianych związków przez pobudzenie komórek B wysp trzustkowych do zwiększonej se- krecji insuliny, nie spowodowały jednak zastosowania ich w leczeniu cukrzy¬cy. Dopiero w 10 lat później pracujący w Berlinie lekarze Franke i Fuchs, podając w przypadkach zapalenia płuc inny sulfonamid — butylosulfonylo- mocznik (karbutamid) otrzymany przez Hacka w 1951 r. — po przypadkowym stwierdzeniu jego działania hipoglikemizującego użyli go z powodzeniem w le¬czeniu cukrzycy u osób dorosłych. Gdy przekonano się, że inne pochodne sul- fonylomocznika również zmniejszają glikemię, otrzymano w krótkim czasie kil¬kanaście tysięcy związków tej grupy i pokrewnych, z których tylko nieliczne znalazły szersze zastosowanie praktyczne (tolbutamid, chlorpropamid, gliben- klamid i in.).
Zainteresowanie doustnym leczeniem cukrzycy spowodowało nawrót do ba¬dań nad pochodnymi biguanidu i w 1957 r. Ungar, Freedman i Shapiro wpro¬wadzili do terapii tej choroby fenyloetylobiguanid — fenforminę, zaś niebawem spośród około 300 innych pochodnych biguanidu znalazły zastosowanie jako leki przeciwcukrzycowe: buformina i metformina.
Obecnie około 70% chorych na cukrzycę przyjmuje doustne leki hopoglike- mizujące. Odkrycie i wprowadzenie do terapii cukrzycy obu grup tych leków miało i nadal ma — poza znaczeniem praktycznym — duży wpływ na rozwój badań z zakresu endokrynologii i przemiany materii, przekraczających problematykę tej choroby.