Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Ćwiczenia na kondycję w Poznaniu- dla ustabilizowania twojego oddechu w czasie wysiłku
Często łapiesz zadyszkę? Masz trudności z wejściem po schodach? A może nie zadowala Cię twoja kondycja, mimo, że jesteś aktywny? Ćwiczenia
Arnikowe mleczko oczyszczające do każdego typu cery
Właściwa pielęgnacja skóry to nie tylko zapewnienie wspaniałego wyglądu, ale również jej odżywienie. Bardzo wiele osób zapomina o tym, że codzienne przemywanie buzi
Szkolenia mezoterapia igłowa- niezbędnik każdej kosmetyczki
Chcesz zdobyć uprawnienia lub poszerzyć zakres swoich umiejętności z zakresu kosmetologii? Medycyna estetyczna to prężnie rozwijająca się gałąź medycyny, z której
Terapie keratynowe - zestaw do keratynowego prostowania włosów
Długie, zdrowe i zadbane włosy dają wiele możliwości tworzenia ciekawych fryzur. Jak wiadomo jednak, bardzo często chcemy zmienić coś w swoim wyglądzie -
Zabiegi antycellulitowe - Kosmetyczka Wrocław
Cellulit, zwany również pomarańczową skórką to problem, który w dzisiejszych czasach wielu kobietom spędza sen z powiek. Nie wygląda on bowiem estetycznie, a jego wyeliminowanie
Jaki kwas migdałowy kupić?
Peeling kwasem w domu?
Peelingi chemiczne wykorzystujące do tego specjalne kwasy są coraz chętniej wykorzystywanym sposobem na walkę z nieatrakcyjną skórą twarzy, szyi czy dekoltu. Przy odpowiednim
Lakiery matowe do paznokci - termiczny lakier do paznokci
Zdobienie paznokci w dzisiejszych czasach nie ogranicza się do nałożenia na nie warstwy kolorowego lakieru. To, w jaki sposób paznokcie są niekiedy zdobione, można

Posted by on Wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Otyłość

Otyłość należy do głównych czynników środowiskowych sprzyjających występowaniu cukrzycy typu 2, a zagrożenie rozwojem tego typu choroby zwiększa się ze wzrostem nadwagi. Spośród różnych badań zmierzających do określenia zagrożenia cukrzycą wśród ludzi otyłych szczególnie miarodajne są prospektywne badania przeprowadzone w Oslo przez okres jednej dekady w grupie około 4000 mężczyzn, mających na początku badania 40—49 lat. U osób mających znaczną nadwagę (powyżej 45% należnej masy ciała) zapadalność na cukrzycę typu 2 była około 15 razy większa aniżeli u ludzi o prawidłowej masie ciała . Poza stopniem otyłości czynnikiem zwiększającym zagrożenie rozwojem cukrzycy jest jej długotrwałość. W jednym z badań stwierdzono, że otyłość przekraczająca 30% wagi należnej i utrzymująca się przez 25 lat doprowadziła u wszystkich osób (100%) z takim nadmiarem masy ciała do wystąpienia nietolerancji glukozy.
Chorzy na cukrzycę są znacznie częściej otyli niż inni osobnicy tej samej populacji, z tym, że są to z reguły osoby dorosłe i starsze, reprezentujące cukrzycę typu 2. W Warszawie wśród ogólnej populacji chorych na cukrzycę nadmiar masy ciała stwierdzono u 46% mężczyzn i 67% kobiet, jednak u chorych z cukrzycą starczą (ujawniającą się powyżej 60 r.ż.) nadwaga występowała u 87% mężczyzn i 90% kobiet. Podobne dane liczbowe opublikowano w ostatnich dziesięcioleciach w innych doniesieniach.
Określając współistnienie cukrzycy i otyłości należy mieć na uwadze, że u wielu chorych cukrzycę rozpoznaje się dopiero w okresie niewyrównania metabolicznego, w którym także w cukrzycy typu 2 często następuje ubytek masy ciała. Bardziej wiarygodne liczby uzyskuje się na podstawie informacji masie ciała sprzed wystąpienia objawów choroby lub o najwyższej masie ciała w życiu. Wówczas odsetki chorych na cukrzycę z nadwagą i otyłością są zwykle większe. W badaniach skryningowych wśród świeżo wykrytych przypadków cukrzycy także przeważają chorzy z nadmierną masą ciała, a otyłość ustaloną na podstawie grubości fałdu skórnego okolicy pod łopatkowej stwierdzono u nich półtora raza częściej aniżeli wśród osób bez zaburzeń tolerancji węglowodanów.
Z obserwacji klinicznych wiadomo, że wystąpienie dolegliwości i objawów cukrzycy jest nieraz poprzedzone dość gwałtownym przyrostem masy ciała i na odwrót, redukcja tej masy prowadzi w cukrzycy skojarzonej z otyłością do wyraźnej poprawy przebiegu choroby, zaś w postaciach o niewielkim niedoborze insuliny — do remisji objawów klinicznych i do ustąpienia stwierdzanych uprzednio zaburzeń metabolicznych (hiperglikemii, cukromoczu). W nie¬prawidłowej tolerancji glukozy skojarzonej z otyłością w następstwie zmniejszenia masy ciała następuje normalizacja glikemii w przebiegu testu obciążenia glukozą i zmniejsza się występująca wówczas często hiperinsulinemia.
Przypuszcza się, że zmniejszona zapadalność na cukrzycę (i umieralność) w Europie w czasie obu wojen światowych była następstwem istniejących wówczas ograniczeń żywnościowych i rzadszego występowania otyłości. Ba¬dania epidemiologiczne dowodzą zbieżności pomiędzy chorobowością wskutek cukrzycy typu 2 a występowaniem otyłości na świecie; uważa się, że wzrost zapadalności na ten typ cukrzycy w dużym stopniu zależy od przekarmienia i otyłości. Nadmierny przyrost masy ciała (tkanki tłuszczowej) może mieć też wpływ na sezonowość ujawniania się klinicznego cukrzycy typu 2. W Europie i Ameryce Północnej największa zapadalność na cukrzycę i największa umieralność z powodu tej choroby przypada na miesiące zimowe, a więc okres, w którym z reguły w tej szerokości geograficznej odnotowuje się sezonowy wzrost masy ciała.
Badania doświadczalne na zwierzętach oraz badania anatomopatologiczne i kliniczne u ludzi dostarczają dalszych dowodów, wskazujących na wpływ otyłości pogarszający tolerancję węglowodanów. U małych gryzoni pustynnych (mysz kolczasta, szczur pustynny i tuco tuco) cukrzyca ujawnia się tylko w warunkach przekarmiania i wystąpienia otyłości. Podobnie u niektórych szczepów myszy mutacja genetyczna prowadzi do wystąpienia otyłości i cukrzycy. U tych zwierząt stwierdza się hiperplazję, w późniejszym okresie uszkodzenie i stopniowy zanik wysp trzustkowych.
Zmiany w wyspach trzustkowych opisano także u ludzi otyłych, aczkolwiek brak jeszcze dokładnych badań morfometrycznych, które by uwzględniły znane współcześnie zróżnicowanie komórek w tych wyspach. Podług badań Ogil- vie wyspy trzustkowe stanowią u osób otyłych, 3,19% masy trzustki, zaś u osób szczupłych tylko 2,05%, zaś powierzchnia wysp (przy 120-krotnym powiększeniu) wynosi odpowiednio 2,59 cm2 i 1,57 cm2. Te wyniki badań dowodzą przerostu wysp trzustkowych w otyłości, będącego wynikiem zwiększenia za¬równo liczby, jak i objętości komórek B, co znajduje także wyraz w zachowaniu się stężeń insuliny we krwi. U osób otyłych zawartość tego hormonu na czczo jest na ogół taka sama, natomiast przyrost insulinemii po obciążeniu glukozą, glukagonem lub tolbutamidem jest znaczniejszy i bardziej przedłużony aniżeli u ludzi szczupłych. Równocześnie obwodowe działanie insuliny endogennej, mierzone wielkością współczynnika przyswajania glukozy, jest zmniejszone, co dowodzi, insulinooporności. Wynika stąd, że ludzie otyli wy¬magają większej ilości insuliny dla zabezpieczenia prawidłowej przemiany glukozy i dla utrzymania normoglikemii. Z kolei u osób z genetyczną dysfunkcją komórek B wysp trzustkowych zwiększone zapotrzebowanie na insulinę pociąga za sobą szczególnie niekorzystne skutki. W początkowym okresie następuje przerost wysp (hiperplazja i hipertrofia komórek B), czemu towarzyszy hiper- sekrecja insuliny, później jednak następują w komórkach B zmiany wsteczne