Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Warto sprawdzić swoje BMI
Osoby, które mają nadwagę, są w dużo większym stopniu narażone na rozwój wielu poważnych chorób. W związku z tym warto kontrolować na bieżąco masę ciała i sprawdzać, czy nie przekracza ona określonych
Zdrowo i szczęśliwie
Wiele osób staje przed lustrem, krytycznym okiem spogląda na swoją sylwetkę, wpada w zadumę i zastanawia się, co należy jeść, by wyglądać zdrowiej i zgrabniej, jak to zrobić żeby po tym jak ktoś powie
Mikrodermabrazja z kwasami, mikrodermabrazja na blizny
Mikrodermabrazja to nowoczesny zabieg kosmetyczny, który staje się coraz popularniejszy. Polega ona na usunięciu z powierzchni skóry zanieczyszczeń oraz martwych
Ćwiczenia na kondycję w Poznaniu- dla ustabilizowania twojego oddechu w czasie wysiłku
Często łapiesz zadyszkę? Masz trudności z wejściem po schodach? A może nie zadowala Cię twoja kondycja, mimo, że jesteś aktywny? Ćwiczenia
Najnowsza kolekcja - Elisabetta Franchi!
Czy zastanawiałeś się dlaczego elisabetta franchi franczyza stała się w ostatnim czasie tak bardzo popularna? Franczyza z dnia na dzień zyskuje na popularności. Coraz więcej osób,
Kurs makijażu permanentnego - makijaż permanentny ust Poznań
Wiele kobiet codziennie wykonuje makijaż. Nie ma co się oszukiwać - w makijażu większość z nas wygląda zdecydowanie lepiej, niż bez niego, a wyglądając lepiej,
Bezproblemowa depilacja gorącym woskiem w domu. Sposoby na gładkie ciało - depilacja woskiem Sopot
Gładkie ciało to coś czego pragną kobiety. To dlatego poddają się zabiegom, które mają im to zapewnić. Wiele kobiet jest

Posted by on Wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Starzenie się w cukrzycy

Jak wynika z przytoczonych w rozdziale 2 liczb, cukrzyca występuje w starości około 10-krotnie częściej aniżeli u ludzi młodych. W Polsce poło¬wa wszystkich chorych na cukrzycę przekroczyła 60 r.ż. Nie ulega wątpliwości, że starzenie się jest ważnym i wielce znaczącym czynnikiem wpływającym na ujawnienie się tej choroby u osób genetycznie do niej predysponowanych. W rachubę wchodzą różne mechanizmy tego wpływu, jak rozwój miażdżycy, naturalna inwolucja trzustki i wysp trzustkowych, starcze zmiany w narządach, które spichrzają i zużytkowują glukozę (wątroba, mięśnie), zmiany morfologiczne i czynnościowe gruczołów wewnętrznego wydzielania w starości oraz częstsze występowanie otyłości w tym okresie życia.
Po 40 r.ż. dość powszechne są zmiany miażdżycowe w tętnicach trzustki, które nasilają się w dalszych dekadach życia. Mogą one być różnie zaawansowane i doprowadzać do zamknięcia światła naczynia. We wcześniejszym okresie życia stwierdza się częściej zmiany w małych arteriolach, natomiast później przeważają zmiany w tętnicach większych. Zmiany miażdżycowe tętnic trzustki nie wykazują zróżnicowania zależnego od płci. Zwrócono uwagę na równoległość pomiędzy stopniem miażdżycy tętnic trzustkowych a zmianą stosunku ilościowego komórek A do B w wyspach trzustkowych na niekorzyść tych ostatnich, co może pośrednio dowodzić wpływu miażdżycy tętnic trzustkowych na zmniejszenie wydzielania insuliny w starości. Pogląd, że miażdżyca prowadzi do wystąpienia (ujawnienia się) cukrzycy w późniejszym okresie życia, jest jednak poddawany w wątpliwość, ponieważ stwierdzono rozległe zmiany tego typu u osób, u których tolerancja węglowodanów była prawidłowa.
Wzajemny stosunek komórek B do komórek nie-B w wyspach trzustkowych wynosi u osób dorosłych około 4 : 1. Po 50 r.ż. następuje stopniowe zmniejsza¬nie się tego stosunku do 3 : 1 lub 2 : 1 w ósmej i dziewiątej dekadzie życia. W miarę starzenia się występuje wakuolizacja (zwyrodnienie wodniczkowe) komórek B, której największe nasilenie obserwowano pod koniec piątej deka¬dy życia. Natomiast zmiany szkliste i rozrost tkanki łącznej w wyspach wykazują prostą zależność od wieku: są najwyraźniejsze pomiędzy szóstą a ósmą dekadą życia i występują w tym okresie u około 20—30% osób. W starości opisano też upośledzenie nowotworzenia wysp z nabłonka przewodów trzustkowych, Te badania morfologiczne sugerują postępujące w miarę starzenia się ograniczenie czynności komórek B, jednak ocena wytwarzania i wydzielania insuliny nie jest jednolita. Obok doniesień, w których opisano stopniowe zmniejszanie się w tym okresie życia zawartości insuliny w trzustce
i jej wydzielania pod wpływem adekwatnych bodźców, dość liczne są publikacje, które tego zjawiska nie potwierdzają . Zwrócono natomiast uwagę na zmniejszenie u ludzi starych wrażliwości na ten hormon, co wskazuje na pozatrzustkową lokalizację przyczyny pogarszania się w starości tolerancji glukozy.
Znaczenie ma tu zanik narządów spichrzających i „konsumujących” glukozę, głównie wątroby i mięśni. W miarę starzenia się masa wątroby maleje, dochodząc w późnym okresie życia do połowy wagi z okresu wieku dojrzałego. W jeszcze większym stopniu, bo do V3, zmniejsza się zawartość białka w tym narządzie, które w dużym stopniu odpowiada masie enzymatycznej. Jest zrozumiałe, że zmniejszenie się aktywności enzymatycznej wątroby pociąga za sobą gorsze wykorzystanie i spichrżanie węglowodanów pokarmowych. Mięśnie są jedną z głównych tkanek „konsumujących” glukozę, zaś zawartość glikogenu mięśniowego ocenia się na około 70—80% ogólnego zapasu tego wielocukru w organizmie. Zużytkowanie glukozy w mięśniach wymaga co prawda insuliny, jednak z drugiej strony praca mięśni zwiększa efektywność działania tego hormonu, co znajduje zresztą praktyczne zastosowanie w leczeniu cukrzycy (p. str. 349). Ponieważ w starości zmniejsza się i masa mięśni, i ruchliwość, pogarsza się wykorzystywanie glukozy przez tkankę mięśniową.
Częstsze występowanie otyłości u ludzi starszych oraz zmiany hormonalne, będące następstwem wygasania czynności gonad, stanowią dalsze czynniki osłabiające działanie insuliny i sprzyjające nietolerancji glukozy i cukrzycy.
Starzenie się uważa się powszechnie za czynnik usposabiający do ujawnienia się cukrzycy u osób genetycznie do tej choroby predysponowanych, zaś pogląd, że cukrzyca starcza jest odrębną niegenetyczną postacią zaburzeń prze¬miany węglowodanów, jest odosobniony. Za dziedzicznym uwarunkowaniem cukrzycy późnego okresu życia przemawia większa aniżeli W ogólnej populacji częstość rodzinnego występowania tej choroby, nielinijny wzrost zapadalności na cukrzycę w miarę starzenia się oraz co prawda częstsze, ale nie powszechne występowanie cukrzycy w starości. Z drugiej strony stosunkowo wysokie wskaźniki zapadalności na cukrzycę typu 3 (wtórną) w 8 i 9 dekadzie życia wskazują, że w kaukaskiej grupie etnicznej występująca w tym okresie życia cukrzyca u dość znacznej grupy osób (do 10%) nie ma swoistego podłoża genetycznego.