Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu
Stoppot opinie. Skuteczność produktu Stoppot.
Stoppot to produkt o szybkim, skutecznym oraz długotrwałym działaniu. Preparat ten poza tym, że był badaniom klinicznym, dodatkowo zostały przeprowadzone badania ankietowe
Zdrowo i szczęśliwie
Wiele osób staje przed lustrem, krytycznym okiem spogląda na swoją sylwetkę, wpada w zadumę i zastanawia się, co należy jeść, by wyglądać zdrowiej i zgrabniej, jak to zrobić żeby po tym jak ktoś powie
Jak dobrać podkład przez Internet. Idealnie dobrany podkład. Naturalne podkłady do twarzy
Podstawą udanego makijażu jest nieskazitelna skóra. Drogie cienie i pomadki będą źle prezentować się, gdy koloryt naszej skóry
Bądź naturalnie piękna - Polskie marki kosmetyków kolorowych. Naturalne kosmetyki do makijażu
Wiele kobiet lubi nakładać na swoją twarz makijaż. Najlepiej, gdy podkreśla on to co w nas najpiękniejsze, ale i ukrywa to,
Fotoodmładzanie: salon odnowy Katowice
Gabinet kosmetyczny, spa, salon odnowy - tego typu miejsca są przez nas coraz częściej odwiedzane. Coraz więcej ludzi docenia możliwości, jakie dają nowoczesne zabiegi kosmetyczne
Rozsądne odchudzanie kluczem do sukcesu
Chcąc pozbyć się zbędnych kilogramów bardzo często skupiamy się na chęci szybkiego zauważenia efektów. Zapominamy przy tym, że zbyt radykalna utrata wagi może skutkować wystąpieniem
Wygodne chłopięce ubrania na co dzień
W przypadku mody dziecięcej bardzo ważne jest to, by ubrania były przede wszystkim wygodne w codziennym użytkowaniu. Dotyczy to również chłopców, zarówno w wieku niemowlęcym oraz

Posted by on Wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Heterogeneza cukrzycy

W okresie po odkryciu insuliny nastąpił znaczny postęp badań zmierzających do ustalenia patofizjologicznej roli trzustki w rozwoju cukrzycy. Wprawdzie już na przełomie XIX i XX w. odkryto morfologiczne zróżnicowanie komórek wysp trzustkowych (Langerhansa), które w 1907 r. William Arbuthnot Lane (1856—1943) podzielił na komórki a (A) i (5 (B), jednak dopiero w połowie bieżącego stulecia — z chwilą zastosowania swoistych metod radioimmuno- fluorescencyjnych i radioimmunologicznych — wykazano obecność jeszcze in¬nych komórek w tych wyspach (D, PP), a ponadto uzyskano możność badania ich funkcji. Poznanie różnych form wydzielania wewnętrznego (endokrynnego, parakrynnego i neurokrynnego) przyczyniło się do powstania koncepcji jednoś¬ci czynnościowej „narządu wyspowego” trzustki, mającego zapewnić właściwe wykorzystanie i rozdział substratów energetycznych i strukturalnych pożywie¬nia.
Badania trzustek chorych na cukrzycę wykazały, że morfologicznie uchwytne uszkodzenie tego narządu nie jest w tej chorobie częste. Równocze¬śnie poczyniono obserwacje, które wskazywały, że przyczyna zaburzeń prze¬miany węglowodanów i cukrzycy może znajdować się w obszarze pozatrzustko- wym. W latach 1924—1931 Bernardo Alberto Houssay (1887—-1971) i wsp. wy¬kazali, że u zwierząt pozbawionych trzustki po usunięciu przysadki następuje złagodzenie cukrzycy, zaś w 1937 r. Frank Young uzupełnił to odkrycie, wy¬wołując trwałą cukrzycę dootrzewnowym podawaniem wyciągów przedniego płata przysadki. Badanie C.N.H. Longa i F.D.W. Lukensa z lat 1934—1936, w których stwierdzili oni złagodzenie przebiegu cukrzycy beztrzustkowej po usunięciu nadnerczy, stanowiły punkt wyjściowy dla późniejszych badań nad działaniem glikokortykosteroidów. W następnych latach zaczęto dokładniej poznawać wpływ na przemianę węglowodanów hormonów tarczycy, glukagonu i amin katecholowych, przy czym istotne znaczenie miało tu odkrycie przekaź¬nikowej funkcji (messenger function) cyklicznych mononukleotydów, przede
wszystkim zaś cyklicznego 3’5’adenozynomonotosforanu (Sutherland i wsp.r 1958—1969). W świetle tych wszystkich taktów coraz bardziej zaczęło umacniać się przekonanie o zróżnicowanej etiologii cukrzycy, pojmowanej jako zbioro¬wisko różnych przekazanych dziedzicznie i nabytych zaburzeń, których wspól¬ną cechą jest nietolerancja glukozy, hiperglikemia i cukromocz. Do takiego rozumienia cukrzycy przyczyniły się także prowadzone w ostatnich latach ba¬dania immunologiczne, sugerujące istotne znaczenie etiologiczne zakażenia wirusowego i zjawiska autoimmunizacji w rozwoju niektórych postaci tej cho¬roby (Nerup i wsp., 1976). Tak więc po 100 latach, jakie minęły od czasu, gdy lekarz francuski Etienne Lancereaux (1829—1910) wprowadził podział cukrzycy na diabete maigre i diabete gras, koncepcja zróżnicowanej etiologii tej choro¬by znalazła potwierdzenie w badaniach epidemiologicznych, morfologicznych, biochemicznych, hormonalnych oraz immunologicznych i jest obecnie akcepto¬wana przez Światową Organizację Zdrowia (1980).