Pages Menu

Categories Menu
Pranie na telefon - dla kogo?
Pranie to jeden z obowiązków domowych, w których nigdy nie widać końca. Dzięki pralkom automatycznym nie zajmują już tyle czasu, co kiedyś, ale wciąż wymagają organizacji, aby zebrać brudną
Najnowsza kolekcja - Elisabetta Franchi!
Czy zastanawiałeś się dlaczego elisabetta franchi franczyza stała się w ostatnim czasie tak bardzo popularna? Franczyza z dnia na dzień zyskuje na popularności. Coraz więcej osób,
Kurs makijażu permanentnego - makijaż permanentny ust Poznań
Wiele kobiet codziennie wykonuje makijaż. Nie ma co się oszukiwać - w makijażu większość z nas wygląda zdecydowanie lepiej, niż bez niego, a wyglądając lepiej,
Suplementy diety wspomagające odchudzanie
Utrata zbędnych kilogramów to nie lada wyczyn. Wie o tym każdy kto choć raz był na diecie. Nic więc dziwnego, że osoby odchudzające się szukają sposobów jak wspomóc swój organizm
Rankingi dotyczące suplementów diety
Moda na wysportowaną, szczupłą sylwetkę trwa. Poddają się jej zarówno Panie jak i Panowie. Tym drugim jednak bardzo często zależy również na zbudowaniu odpowiedniej masy ciała. Angażując
Szkolenia mezoterapia igłowa- niezbędnik każdej kosmetyczki
Chcesz zdobyć uprawnienia lub poszerzyć zakres swoich umiejętności z zakresu kosmetologii? Medycyna estetyczna to prężnie rozwijająca się gałąź medycyny, z której
Skuteczny peeling na wrastające włoski na nogach. Idealnie gładkie nogi. Tani sposób na wrastające włosy na nogach
Gładkie nogi to w dzisiejszych czasach konieczność. Niezależnie od tego czy używamy depilatora, czy zwykłej

Posted by on wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Heterogeneza cukrzycy

W okresie po odkryciu insuliny nastąpił znaczny postęp badań zmierzających do ustalenia patofizjologicznej roli trzustki w rozwoju cukrzycy. Wprawdzie już na przełomie XIX i XX w. odkryto morfologiczne zróżnicowanie komórek wysp trzustkowych (Langerhansa), które w 1907 r. William Arbuthnot Lane (1856—1943) podzielił na komórki a (A) i (5 (B), jednak dopiero w połowie bieżącego stulecia — z chwilą zastosowania swoistych metod radioimmuno- fluorescencyjnych i radioimmunologicznych — wykazano obecność jeszcze in¬nych komórek w tych wyspach (D, PP), a ponadto uzyskano możność badania ich funkcji. Poznanie różnych form wydzielania wewnętrznego (endokrynnego, parakrynnego i neurokrynnego) przyczyniło się do powstania koncepcji jednoś¬ci czynnościowej „narządu wyspowego” trzustki, mającego zapewnić właściwe wykorzystanie i rozdział substratów energetycznych i strukturalnych pożywie¬nia.
Badania trzustek chorych na cukrzycę wykazały, że morfologicznie uchwytne uszkodzenie tego narządu nie jest w tej chorobie częste. Równocze¬śnie poczyniono obserwacje, które wskazywały, że przyczyna zaburzeń prze¬miany węglowodanów i cukrzycy może znajdować się w obszarze pozatrzustko- wym. W latach 1924—1931 Bernardo Alberto Houssay (1887—-1971) i wsp. wy¬kazali, że u zwierząt pozbawionych trzustki po usunięciu przysadki następuje złagodzenie cukrzycy, zaś w 1937 r. Frank Young uzupełnił to odkrycie, wy¬wołując trwałą cukrzycę dootrzewnowym podawaniem wyciągów przedniego płata przysadki. Badanie C.N.H. Longa i F.D.W. Lukensa z lat 1934—1936, w których stwierdzili oni złagodzenie przebiegu cukrzycy beztrzustkowej po usunięciu nadnerczy, stanowiły punkt wyjściowy dla późniejszych badań nad działaniem glikokortykosteroidów. W następnych latach zaczęto dokładniej poznawać wpływ na przemianę węglowodanów hormonów tarczycy, glukagonu i amin katecholowych, przy czym istotne znaczenie miało tu odkrycie przekaź¬nikowej funkcji (messenger function) cyklicznych mononukleotydów, przede
wszystkim zaś cyklicznego 3’5’adenozynomonotosforanu (Sutherland i wsp.r 1958—1969). W świetle tych wszystkich taktów coraz bardziej zaczęło umacniać się przekonanie o zróżnicowanej etiologii cukrzycy, pojmowanej jako zbioro¬wisko różnych przekazanych dziedzicznie i nabytych zaburzeń, których wspól¬ną cechą jest nietolerancja glukozy, hiperglikemia i cukromocz. Do takiego rozumienia cukrzycy przyczyniły się także prowadzone w ostatnich latach ba¬dania immunologiczne, sugerujące istotne znaczenie etiologiczne zakażenia wirusowego i zjawiska autoimmunizacji w rozwoju niektórych postaci tej cho¬roby (Nerup i wsp., 1976). Tak więc po 100 latach, jakie minęły od czasu, gdy lekarz francuski Etienne Lancereaux (1829—1910) wprowadził podział cukrzycy na diabete maigre i diabete gras, koncepcja zróżnicowanej etiologii tej choro¬by znalazła potwierdzenie w badaniach epidemiologicznych, morfologicznych, biochemicznych, hormonalnych oraz immunologicznych i jest obecnie akcepto¬wana przez Światową Organizację Zdrowia (1980).