Pages Menu

Categories Menu
Jaki kwas migdałowy kupić?
Peeling kwasem w domu?
Peelingi chemiczne wykorzystujące do tego specjalne kwasy są coraz chętniej wykorzystywanym sposobem na walkę z nieatrakcyjną skórą twarzy, szyi czy dekoltu. Przy odpowiednim
Arnikowe mleczko oczyszczające do każdego typu cery
Właściwa pielęgnacja skóry to nie tylko zapewnienie wspaniałego wyglądu, ale również jej odżywienie. Bardzo wiele osób zapomina o tym, że codzienne przemywanie buzi
Modne cieniowanie na paznokciach. Profesjonalny manicure ombre Warszawa. Jak zrobić żelowe ombre?
Marzysz o wyjątkowych zdobieniach na paznokciach. Znudziły ci się jednokolorowe, zwyczajne lakiery. Czasem warto trochę
Stoppot na dłonie. Dlaczego pocą się dłonie?
Pocenie bez względu na to, której części ciała dotyczy, to krępująca dolegliwość. Wiele osób cierpi na nadmierne pocenie się dłoni.


Z powodu potliwości rąk niektóre osoby
Piękne dłonie na bardzo długi czas. Manicure hybrydowy marki lakierów (Warszawa opinie)
Ostatnio bardzo modnym sposobem na zdobienie paznokci stał się manicure hybrydowy. Polega on na stosowaniu specjalnych baz, lakierów
Warto sprawdzić swoje BMI
Osoby, które mają nadwagę, są w dużo większym stopniu narażone na rozwój wielu poważnych chorób. W związku z tym warto kontrolować na bieżąco masę ciała i sprawdzać, czy nie przekracza ona określonych
Gabinet kosmetyczny Warszawa Ursynów- Zadbaj o piękną skórę zimą
Zbliża się zima, czyli trudny czas dla twojej skóry, która staje się przesuszona i zaczyna pękać.
Różnica temperatur i wiatr mogą prowadzić do jej złuszczania,

Posted by on wrz 6, 2017 in Zdrowie |

Empiryczne leczenie cukrzycy

Chociaż lekarze przez wiele wieków mylnie interpretowali istotę cukrzycy, to jednak podejmowali próby leczenia, opartego na obserwacji i doświadczeniu, co dawało pewne rezultaty. Już w encyklopedycznym dziele Aulusa Corneliusa Celsiusa (25 p.n.e. do 50 n.e.) „De Medicina” odnajdujemy zalecenie wstrzemięźliwości w jedzeniu oraz wykonywania ćwiczeń fizycznych w zespole objawów, odpowiadającym obrazowi klinicznemu cukrzycy. Znaczenie leczenia dietetycznego doceniał też Paracels, który w tej chorobie stosował okresowe głodzenie. Jednak nowoczesny okres leczenia dietetycznego cukrzy­cy zapoczątkował angielski lekarz John Roiło (zm. 1809), publikując w 1796 r. swoje obserwacje dowodzące skuteczności zastosowania u 34-letniego pacjenta — chętnie w piśmiennictwie cytowanego kapitana Mereditha — diety mięsnej, będącej w istocie rzeczy-dietą ze znacznie ograniczona zawartością węglowodanów. Od tego czasu, poprzez cały wiele XIX, aż do początku bieżącego stulecia, leczenie dietetyczne cukrzycy przeszło wielki, ale też różnokierunkowy rozwój. Obok powszechnie stosowanej diety mięsnej Rudolf Eduard Kulz (1845—1895) wprowadził dietę wzbogaconą o tzw. nieszkodliwe węglowodany, do których zaliczył fruktozę, inulinę, inozytol, mannitol, laktozę. Nieco więcej węglowodanów zawierały także wprowadzane później diety: mleczna Wilhel­ma Winternitza (1835—1917), owsiankowa Carla v. Noordena (1858—1944), zbo­żowa Wilhelma Falty (1875—1950). Warto zaznaczyć, że już w drugiej połowie XIX w. proponowano także podawanie chorym na cukrzycę dużej ilości węglo­wodanów, w tym cukru, celem uzupełnienia strat i ograniczenia przekształcania się białka w cukier (Piorry, Schiff). Inny kierunek reprezentował Karl Petren (1868—1927), który w zalecanej bogatotłuszczowej diecie ograniczał nie tylko węglowodany, ale także białko, będące głównym substratem glukoneogenezy. Znacznie mniejsze były rozbieżności, jeżeli chodzi o wartość energetyczną (kaloryczność) poszczególnych diet. Słynne powiedzenie Bouchardata: „Mangez le moins possible”, które sformułował po stwierdzeniu poprawy u wielu swo­ich chorych na cukrzycę w okresie głodu w czasie oblężenia Paryża w 1871 r. stało się dla wielu pokoleń lekarzy naczelną zasadą dietetycznego leczenia tej choroby. Szczególnie konsekwentnym jej zwolennikiem stał się Frederic Madi­son Allen (1879—1964), który wychodząc z założenia, że na tolerancję węglo­wodanów wywiera wpływ nie tylko zawartość wielocukrów w pożywieniu, ale także jego wartość energetyczna (kaloryczność), zalecał znaczne ogranicze­nie zawartości dżuli (kalorii) w diecie chorych na cukrzycę — aż po okresowe głodzenie. Postępowanie to powodowało ustępowanie dolegliwości i poprawę wskaźników laboratoryjnych (zmniejszenie i ustępowanie cukromoczu), jednak z reguły doprowadzało chorych do stanu znacznego niedożywienia. W okresie bezpośrednio poprzedzającym wykrycie insuliny metoda leczenia cukrzycy za­lecana przez Allena była powszechnie stosowana, a niektóre jej zasady są przestrzegane do chwili obecnej.